ไร้ซึ่งที่ให้เรียกว่าบ้าน
เดิมทีซูเฉิงเป็นคุณชายตระกูลซู กลับถูกหาว่าเป็นตัวปลอมเมื่อซูหมิงอวี่กลับมา ซูหมิงอวี่ใส่ร้ายป้ายสีว่าซูเฉิงทำร้ายคุณปู่ คนตระกูลซูปักใจเชื่อเพราะหูเบา จึงส่งซูเฉิงไปรักษาตัวที่โรงพยาบาลจิตเวชนาน 3 ปี หลังจากรับเขากลับมา คนในครอบครัวก็ปฏิบัติต่อเขาอย่างเย็นชา ซูหว่านห้ามไม่ให้เขาเรียกว่าพี่ ซูหมิงอวี่ลำพองใจ ซูเจิ้นผู้เป็นพ่อดุด่าว่ากล่าวอย่างโกรธเกรี้ยว ส่วนคนเป็นแม่อย่างซ่งอวิ๋นแม้จะห่วงใยแต่ก็ปกป้องเข้าข้างซูหมิงอวี่ ซูเฉิงมีแผลทั่วตัว ใส่ขาเทียมอยู่จึงเดินเหินไม่คล่องแคล่ว พอกลับมาบ้านยังไม่วายถูกคนในครอบครัวตำหนิ เจียงหนิงเสวี่ยปรากฏตัว เธอเคยเป็นคนที่ซูเฉิงชื่นชอบ แต่กลับไปสนิทสนมกับซูหมิงอวี่ ซูเฉิงหมดหวังและชินชา เมื่อต้องเผชิญหน้ากับความเข้าใจผิดและการทำร้ายจากคนในครอบครัว สถานการณ์ของซูเฉิงในตระกูลซูก็ยิ่งยากลำบากเข้าไปใหญ่ อนาคตมืดมนไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใครดี